در امريکا در سال2004 در حدود 73,674  نفر صد سال به بالا بودند. اين آخرين آمار درينمورد است. مقايسه کنيد با سال 1950 ميلادي که حدود 3,000  امريکايي بالاي صد سال بودند و سال 1990 که اين عده حدود 37,306  بودند. و پيش بيني ميشه که در سال 2050   ميلادي به 1.1 ميليون نفر برسند.

آقاي پروفسور دکتر استيون آستاد  Steven Austad  که از معروف ترين کارشناسان امريکايي طول عمر ( رشته علوم بيولوژيک دانشگاه آيداهو -در امريکا -    University of Idaho ) است در کتاب Why We Age  ( چرا ما پير مي شويم؟ )  که قيمت کتابش هم ۱۷ دلاره ميگه که خيليها به اشتباه فکر مي کنند که طولاني بودن عمر مربوط به ژن هاي خانوادگي است در حاليکه فقط يک سومش اينه و دو سومش مربوط ميشه به کيفيت و نحوه و استايل زندگي (لايف استايل ) lifestyle  آدمها...

 

 

 

مسن ترين انسان معروف معاصر، يک  خانم بسيار ثروتمند فرانسوي بنام جين لوييز کالمنت Jeanne Louise Calment  بود که هرگز در عمرش کار نکرد و در سال ۱۹۹۷ ميلادي در سن 122 سال و پنج ماه و 14 روز درگذشت. راز عمر طولاني ايشون به بقيه ، بقول خودش، اين بود: هميشه لبخند بزنيد. ( Always keep your smile ) .... عکسش را اينجا مي بينيد.

 و حالا ، اين  راه حل های ساده را بخاطر بسپاريد:

 ۱- Be positive  .. هميشه مثبت فکر کنيد و به زندگي لبخند بزنيد.

  ۲-  Learn to manage your stress ... استرس و نگراني هاي خود را کنترل کرده و کاهش دهيد. از طريق موزيک، ورزش هايي مثل يوگا و مديتيشن و  يا ايجاد سرگرمي و پياده روي و غيره...

 ۳- Learn to say no .... شما نميتونيد هميشه ديگران را و همه را راضي نگه داريد و به همه قول مثبت بدهيد و  يا از عهده انجام همه نوع کاري بر بياييد. سعي کنيد اينرا درک کنيد و نيرو و انرژي و امکاناتتون را صرف کارهاي معين و محدودي بکنبد و نه گفتن را ياد بگيريد.

 ۴-  Dance, sing. ... هفته اي چند بار به سرگرميهاي جذاب و شادي بخشي همچون رقص و خواندن ترانه بپردازيد. رقصيدن خودش نوعي ورزش بسيار مفيد است.

 ۵-   Be smart about what – and how much – you eat .... سعي کنيد هر هفته مقدار زيادي ميوه و سبزيجات و لبنیات تازه بخوريد و کمتر گوشتهاي قرمز يا غذاهاي سرخ شده در روغن بخوريد. از پرخوري بپرهيزيد.

 ۶-  Exercise ...  حداقل روزي بيست دقيقه ورزش و نرمش نرم و ساده ( آروبيک ) کنيد.

 ۷- Exercise your brain  ... مغز هم مثل بدن نياز به ورزش دارد: با انجام بازيهايي مثل شطرنج ، پاسور، حل معماها و يا يادگيري هر چيزي ( که مغز را فعال نگه دارد)..

 ۸-  Stay active.... هر روز جنب و جوش داشته باشيد مثلا با راه رفتن و قدم زدن در بازار و پارک و غيره...

 ۹-  Stay connected ... سعي کنيد يک شبکه اي از دوستان و اشنايان براي خودتون درست کنيد و دايما با اونها در ارتباط حضوري و مجازي باشيد. تنهايي باعث استرس و ناميدي ميشه..

 ۱۰-   Read a newspaper .... مطالعه کتاب يا نشريات باعث تداوم ارتباط شما با جهان و محيطتتون و نتيجتا باعث ميشه که هميشه حرفهايي براي گفتن به دوستان داشته باشيد و خجالتي بار نياييد که باعث انزوا يا استرس بشه .

 ۱۱-   Quit smoking ... سيگار و دخانيات را ترک کنيد.

 ۱۲-  Drink in moderation ... در مصرف مشروبات الکلي زياده روي نکنيد . تحقيقات علمي نشون داده که نوشيدن يک گيلاس شراب قرمز ( بهترينش شراب شيرازه که در دنيا هم معروفه) شانس ابتلا به خيلي بيماريهاي قلبي را کاهش ميده..

 ۱۳ -  Get, or stay thin ... هميشه لاغر بمانيد. و از مصرف کالريهاي زياد بپرهيزيد..

 ۱۴- Limit exposure to the sun ...  سعي کنيد زياد زير نور آفتاب نمانيد. پوستتان را چروکيده  و خطر ابتلا به انواع سرطانها را زيادتر مي کنه.

 ۱۵- Find a good doctor and get regular checkups  ... هميشه يک مشاور پزشکي يا دکتر خوب براي خودتون داشته باشيد و يادتون نره که ، بهترين دارو ، همانا پيشگيري از بيماريها - قبل از ابتلا -  است.

 ۱۶-  Keep track of your medications – and take them ... اگر مجبور به استفاده از دارو هستيد هميشه برنامه منظمي براي اينکار داشته باشيد و يا از کسي بخواهيد تا به شما درينکار کمک کند.

 ۱۷-  Dump the dead wood ... اين يک اصطلاح است : هميشه با آدمهاي شاد و مثبت بچرخيد . آدمهاي منفي  که زندگي را بر شما تيره مي کنند را فراموش کنيد..

 ۱۸-  Get a pet. ... داشتن يک يا چند حيوان اهلي/خانگي ( پت )  بر شادي و نشاط شما مي افزايد.

 ۱۹- Learn how to use a computer .... استفاده از کامپيوتر و اينترنت هم باعث ميشه که هميشه دنيايي از اطلاعات پزشکي و بهتر زندگي کردن را دم دستتون داشته باشيد.

 ۲۰-   Remember: It's never too late .... هرگز براي آغاز يک زندگي شاد و سالم دير نيست. هرچه زوتر بهتر...

  ترجمه : اکبر شيخ زاده - تورنتو  ،  منبع: دالاس نيوز

 

gender differences in mobile &  text messaging

 دکتر  پروفسور  سيميون ييتس Simeon Yates رييس انستيتوي فرهنگ و ارتباطات دانشگاه Sheffield Hallam University شفيلد هالام در انگليس است و خلاصه اي از تحقيقش - که تقريبا دو سال و نيم پيش در ماه نوامبر ۲۰۰۵ انجام داده و هنوز هم جالبه-  را در زير مي خوانيد:  

 - مردها از کلمات و پيامهاي کوتاهتر استفاده مي کنند.
 - مردها موقع تماس با مردها ،  پيغامهاي کوتاهتر ، ولي در تماس با زنها  پيامهاي طولاني تري مي فرستند.
 -  پيغامهاي خانمها بهنگام تماس با خانمها،  طولاني تر از پيامهايشان به آقايان است.

-    پيغامهاي خانمها به خانمها، اکثرا داراي يک شروع و يک پايان و مقدار زيادي سوژه و توضيحات بين آغاز و پايان و يک به اصطلاح گپ شيرين است و سپس با ارسال بوسه و بهترين آرزوها تمام ميشه.  اما پيامهاي مردها به مردها معمولا بسيار کوتاه، بي احساس و  فقط در باره يک موضوع/سوژه خاص است.

- پيغامهاي خانمها به خانمها معمولا  احساساتي، تشويق کننده، و حمايت کننده است. ولي پيامهاي  آقايان به يکديگر معمولا حالتي نيمه خشن و تحقير آميز (البته غيرعمد)  و بسيار رک و جنبه شخصي دارد. اما مردها بهنگام ارسال پيام به زنها تغيير شخصيت و تغيير لحن ميدهند، ژست مودبانه گرفته و پيغامشان طولاني تر و پر محتواتر مي شود.  

 - بسياري از پيامهايي که جنبه متلک جنسي دارند را مردها به زنها ميفرستند ( که البته خانمها هم اينها را به ساير خانمها ميفرستند (فوروارد مي کنند)  که بگويند ببين اين يارو ايندفعه چي برام فرستاده!).   در حاليکه اکثر فحش ها و جوکهاي بد  را مردها براي مردها ميفرستند.

 - جالب اينکه بسياري از مردم ، وقتي موبايلشون زنگ ميزنه يا SMS  ميگيرند، اگر در حضور يک خانم هستند  زود بهش جواب ميدهند ولي وقتي يک مرد در کنارشون است بعدا بهش جواب ميدهند.

 - بيشتر ارتباط مردها با مردها با موبايل و SMS است اما خانمها ترجيح ميدهند که بيشتر : از نزديک و رو در رو با همجنسهايشان صحبت کنند. 

 - خانمها (بيشتر از آقايان)  ترجيح ميدهند که حرفها يا پيامهاي مثبت و تشويق آميز بکار ببرند.

 - اکثر مردم از شنيدن زنگ تلفن (رينگ تون) هاي شلوغ و ناهنجار و پر سرو صدا بيزارند و رينگهاي آرام و دلنواز را ترجيح ميدهند......  ترجمه : اکبر شيخ زاده-تورنتو ، منبع

 

 جاناتان پن Jon Penn  که خوره ي کامپيوتره و در سه سالگي لپ تاپ پدرش (که مهندس راه و  ساختمانه) را بوت (روشن) مي کرد و ميتونست با نرم افزار نقاشي Paint  کار کنه، اخيرا در مدرسه خصوصي  Victory Baptist School, در شهر   شر وود  Sherwood ايالت آرکانزاس امريکا ، بعد از استعفاي مسئول امور کامپيوتر/اينترنت مدرسه  ،  اين مسئوليت را بعهده گرفت و سيستم خيلي قديمي و پر از ويروس اين مدرسه را از صفر بازسازي کرده و در کميته مشورتي اوليا مربيان مدرسه در سياستگزاري هاي اينترنتي مورد مشورت يزرگتر ها قرار ميگيره . (البته در همین ایران هم کلی ازین دختر پسرهای باهوش/با استعداد داریم که کمتر نشریه ای باهاشون مصاحبه می کنه یا راجع بهشون رپرتاژ تهیه می کنند).

 اولين کاري که کرد تهيه يک نقشه کامل از کل سيستم مدرسه و کامپيوترهاش و سپس تست و نصب آنتي ويروس و فايروال مجاني ، اهدايي کمپاني مايکروسافت،  و نهايتا آپگريد کردن (به روز کردن) کل سيستم و نصب کارتهاي حافظه و گرافيک و صدا و  پرتال و کمي هم فيلتر کردن سايتهاي اجتماعي و چت ( مخصوصا سايت  MySpace ) غيره بود. .

اين مدرسه که ۲۰۰ شاگرد داره و 60 تا هم کامپيوتر حيلي قديمي (که مردم بهش اهدا کرده بودند) بودجه خيلي ناچيزي براي کامپيوتريزاسيون داره و اين آقا پسر تونسته با کلي جستجو و تحقيق روي اينترنت و استفاده از برنامه هاي مجاني اپن سورس open source و اينحرفها،  سيستم نيمه مدرني براي مدرسه اش نصب و مديريت کنه و خلاصه از سيستم عامل مجاني Windows 98  به سيستم مجاني Windows 2000 تبديل کنه  ....... . شش عکس از جاناتان  را کلیک و  ببینید .... ..

البته خود جاناتان و شاگردان اين مدرسه زياد با مسئله فيلتر کردن سايتها در مدرسه  بويژه سايت MySpace  حال نمي کنند اما بالاخره فعلا چاره اي ندارند... جاناتان دوست داره بيشتر با نرم افزار شبيه سازي VMware کار کنه و  در همين تابستون هم مدرک “A+ certification را از سايت   CompTIA بگيره. .... ترجمه: اکبر شيخ زاده-تورنتو ، منبع: Network World 

 

پروفسور و نظريه پرداز اقتصادي معروف امريکايي ريچارد فلوريدا Richard Florida   که فعلا در دانشگاه تورنتو در کانادا در دانشکده اقتصاد تدريس مي کند  کتابها و نطرات جنجالي زيادي در باره خلاقيت انسانها و جمعيت شناسي دارد. مثلا کتاب معروفش ، پيدايش طبقه خلاق، The Rise of the Creative Class ، و کتاب : به کدام شهر متعلقيد؟ ( Who's Your City?)  سروصداي زيادي بپا کرده. ...... پروفسور فلوريدا (که درين عکس در کنار دو گليم با طرح تقريبا ايراني نشسته)   اخيرا با نشريه امريکايي نيوز ويک به صحبت نشسته و خلاصه اي از حرفهايش را مرور مي کنيم . البته دانشجويان ايراني جامعه شناسي هم مي توانند يکچنين تحقيقي درباره شهرهاي ايران - بعنوان يک پروژه يا پايان نامه دانشجويي- انجام دهند که ميتونه جالب باشه -  :

 هر سال حدود 40  ميليون امريکايي محل زندگي خود را تغيير مي دهند و 15 ميليون نفرشان بين 50 تا  100  مايل از محل سابقشان دورتر مي روند. جوانترهاي با استعدادتر و با تحصيلات بالاتر  بيشترين نقل مکانها را انجام مي دهند. قديم ها ترکيب جمعيتي دهات و شهرها يکسان و مشابه بود: هر جايي يه تعداد مشخصي آدمهاي با تحصيلات يا سابقه شغلي معين داشتند. اما امروزه با پيشرفت تکنولوژي اين معادله بهم ريخته است.

 شهر نيويورک براي طراحي مد ( fashion design )  و سرمايه گذاري/بانکداري  ( investment banking ) ، سانفرانسيسکو براي برنامه نويسي کامپيوتر ، لس آنجلس براي فيلمسازي و هنرهاي نمايشي، و شهر نشويل Nashville (ايالت تنسي) براي آهنگسازان و موزيک است.  منطقه معروف سيليکان ولي   Silicon Valley  در کاليفرنيا با داشتن دانشگاههاي معروفي همچون استنفورد  Stanford  و دانشگاه کاليفرنيا University of California ، و به  دليل اينکه از لحاظ فرهنگي محيطي باز، آزاد، پذيراي تازه واردان و مهاجران و همجنسگرايان است  جاي خوبي براي خوره هاي تکنولوژي و کامپيوتر است . نيويورک شهري بندري  است و بهترين مکان براي بازرگاني و تجارت ...
شهرهاي سان فرانسيسکو و واشنگتن دي سي (پايتخت امريکا) که تقريبا 50 درصد جمعيتش تخصيلات کالج ببالا دارند  از مثلا شهر ديترويت Detroit  جذاب ترند. اما ميزان تحصيلات به تنهايي ملاک نيست: تنوع و جذابيت شخصيت و روحيه نوگرايي و ابتکار هاي اين آدمها است که امروزه تعيين کننده جذابيت و پيشرفت شهر شان است.

 در صحنه جهاني: جمعا  40 ابر منطقه ( mega-region  )  هست که حدود  20  درصد کل جمعيت دنيا را در خودش جاي داده اما همين ها 3/2  کالاها و خدمات دنيا را توليد مي کنند و از هر 10  اختراع/ابتکار : 9 تايش مال  همينهاست. امريکا به تنهايي 10 -12  تا ازين ابرمنطقه ها  و کريدورهاي اقتصادي را دارد مثل کريدور بوستون- نيويورک- واشنگتن ، و يا کريدور شيکاگو- پيتسبورگ ، و در اروپا هم کريدور اقتصادي آمستردام-لندن داريم. اما بسياري کشورها فقط يک ابرمنطقه دارند : مثلا چين با تنها يک کريدور شانگهاي-پکن ، وکشورهاي هند، روسيه و برزيل هم که مثل چين تک منطقه اي هستند.  بنابراين امريکا و بعدش هم اروپا هنوز حرف اول را در توليد جهاني مي زنند....... ترجمه از : اکبر شيخ زاده-تورنتو ، منبع: مجله نيوز ويک

ليست کتابهاي ريچارد فلوريدا را اينجا کليک و  ببينيد

 

نوروزتان مبارک..... Happy New Iranian Year...

 

 اين فيلم کوتاه مستند ( با صداي خانم Jemima Harrison  که نويسنده/کارگردانش هم هست )   براي نخستين بار در سال ۲۰۰۵ از شبکه  دو تلويزيون  BBC  انگليس  و سپس در سال ۲۰۰۶  از تلويزيون دولتي PBS  امريکا پخش شد (البته از زواياي  مختلف) و به ۳۰ کشور مختلف فروخته شد و وبسايتي که اين فيلم را توضيح ميداد و مي فروشد  (  http://www.passionateproductions.co.uk/  )   در نخستين ماه در حدود ۲۰۰ هزار ويزيتور/هيت داشت.  اما متاسفانه دولت ترکيه نسبت به  اين خانواده فقير و دردمند که در روستاي دورافتاده اي در نزديکي مرز سوريه زندگي مي کنند  کمترين توجهي نکرده..... برای تماشای این ویدئو کلیک کنید ....

The Family That Walks On All Fours

 

 اين خانواده ۱۹ فرزند دارند که ۱۲ تاي آنها نرمال هستند و ۷ تاي ديگه شون مشکل ژنتيکي دارند و يکي از آنها فوت کرده. چهار خواهر بنامهاي صفيه ، ايسر، صنم و امينه... و دو برادرشون حسين و گولين .. خواهرها همگي شوخ و باهوشند و  يکي از آرزوهايشان رقصيدن است..  اما حسين کاملا افسرده و ناراحت است و تنها همدمش فقط سگ خانواده است که ميتواند دقايقي او را آرام کند...   .  پدرشان ، رسيت، مسلمان است. و مادرشان،  که اسمش  هاتيشه است، هردو آرزو دارند که فرزندانشان معالجه شوند. اما اهالي روستا و بخصوص بچه ها فرزندان ناتوان آنها را مسخره و اذيت مي کنند و حتي يکبار هم که آنها آب نداشتند هيچکس حاضر نشد به آنها کمک کند.

 دانشمندان انگليسي و امريکايي و ترکيه اي و آلماني بحثهاي علمي زيادي در باره علت اين نقص فيزيکي کرده و نتيجه گرفته اند که علتش ربط زيادي به ناتواني مغزي ندارد چرا که خيليها هستند که نقص مغزي دارند اما براحتي روي دوپاي خود راه ميروند. عامل ژنتيکي  و يا يک عاملي که باعث توقف فرماندهي مغز به پاها در دوران کودکي  براي رسيدن به تعادل و بالانس بدني شده ميتونه عامل اين مسئله باشه. انسانها از ۴ ميليون سال پيش توانستند بتدريج ازين حالت خارج شده و به بالانس امروزي برسند و برخلاف ميمونها، روي دوپا راه بروند. اين حالت که به آن سوپر بالانس ميگويند  در واقع:  نقطه گذار از  دوران نوزادي ( که آدمها روي چهار دست و پا راه ميروند) به دوران کودکي ( که به بالانس کامل ميررسند و روي دو پا راه ميروند)  است. جالبه که اين خانواده هرگز (تا قبل ازين ويدئو /عکسها) در عمرشان دريا نديده بودند و درين ويدئو براي اولين بار است که در ساحل راه ميروند و دريا را با دستهايشان لمس مي کنند. ...... ترجمه : اکبر شيخ زاده - تورنتو  ، با استفاده از ویکی پدیا ..